محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 68
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
مىسازند و به مراد خود تأويل مىكنند ؛ چنان كه محيى الدّين عربى در كتاب فصوص الحكم در فصّ شعيبى كرده آنجا كه مىگويد : من عرف نفسه بهذه المعرفة فقد عرف ربه فانه على صورته خلقه بل هُو عين هويّته وحقيقته « 1 » . لهذا كمال دوستى نسبت به آن حضرت اظهار مىكنند وبسيار باشد كه از براى فريب دادن شيعه مبالغه در مدح حضرت امير نمايند ، وحال آنكه در حديث واقع است كه به مدح گفتن ايشان گول ايشان مخوريد چنان كه بر مطلعين اخبار ائمهء اطهار ظاهر است كه آن غافلان كه گول آن جماعت خورده ، نيافتهاند كه دوستى را شرايط بسيار است ، وندانستهاند كه هيچ طايفه از گبر ويهود وترسا و ساير اهل ملل وأهواء نيستند كه با وجود بد اعتقاديها سخنان خوب نداشته باشند ، چنان كه گذشت ونفهميدهاند كه اين گروه گمراه در اصول خمسه با اهل بيت مخالفت بسيار دارند كه اگر كسى بدست انصاف پردهء كورى از پيش چشم حق بين بردارد وتعصب را بر كنار گذارد قايل خواهد شد ، و اگر از روى فرض آن جماعت بعد از پيغمبر بلا فاصله حضرت
--> ( 1 ) - شرح فصوص خواجه محمد پارسا : 284 .